Als hoogsensitieve mama een HSP kind hebben
Opvoeding Recente berichten

Als hoogsensitieve mama een HSP kind hebben?

Eerlijk gezegd vertel ik er weinig over op het wereldwijde web maar nadat ik een aantal vragen kreeg in het echte leven wil ik toch meer erover delen. Hoe is het voor mij als hoogsensitieve moeder om een HSP kind te hebben?

Hoogsensitieve mama

Ik kan me niet anders herinneren dan dat ik geluiden, mijn omgeving en de mensen om me heen op me in moet laten werken. Altijd even aarden en moe na een aantal uren inspanning. Het kan zelfs zodanig zijn dat ik me duizelig en erg gespannen voel in drukke omgevingen. Nooit had ik de link gelegd naar HSP (Highly Sensitive Person).

Ontdekken en herkennen symptomen

Na mijn burn-out ging ik me meer verdiepen in wat ik nou ervoer in mijn omgeving. Dat ik als kind al op ADHD en Autisme was getest (beide niet) was dus duidelijk, die 2 kon ik wegstrepen. Op een gegeven moment deed ik een online test en die was helder. Ik ben hooggevoelig. Waar ik in het verleden altijd erg ontvankelijk was voor de emoties van anderen heb ik tegenwoordig geleerd hoe ik deze verder van mij af kan zetten. Ook heb ik geleerd om emoties op een – voor mij – veilige manier thuis te uiten. Ik vond het altijd al verschrikkelijk om diep te gaan in mijn emoties, want het was lastig om deze weer naast mij te leggen. Hoofdpijn, buikpijn en moe waren de gevolgen van zo’n diep gesprek.

Ik luisterde naar mijn lichaam en de signalen van mijn lijf te luisteren. Dat scheelt enorm want daardoor zorg ik voor meer balans in mijn leven. En dat is fijn want daardoor ben ik een leuker mens, leukere mama en leukere vrouw. Dat ik niet meer met een suizend hoofd in bed lig na teveel sociale verplichtingen is helemaal fijn.

Mijn kind is ook HSP

Vanaf het begin merkten Patrick en ik al dat Evi heel gevoelig was voor mijn emoties of de dingen om haar heen. Was de omgeving druk en de rest van de dag ook? Dan konden we er geld op inzetten dat Evi onrustig zou zijn en extra lang zou slapen. Naarmate ze ouder werd vielen andere dingen op: Evi heeft een enorm gevoel voor rechtvaardigheid, is heel gevoelig voor structuren met eten, is zich erg bewust van gevoelens in haar lijf (bijvoorbeeld een korstje dat trekt) , heeft na drukke dagen pijn in haar buik, denkt veel na en is panisch voor zand / bepaalde labels in kleding. Ik kan wel nog uren doorgaan maar het viel ons vooral op dat de fase van “aan mama’s been de omgeving ontdekken” bleef hangen. Evi begeeft zich in nieuwe situaties aan de rand, moet observeren en verwerken. Net zoals ik ( en haar vader ook trouwens).

En daarom deed ik na meerdere situaties toch eens een test voor HSP. En van al die punten had ik er 1 niet aangevinkt. De rest herkende ik allemaal behoorlijk bij haar. Ik vroeg daarom Patrick en mijn ouders om ook de lijst in te vullen. En allemaal hadden we hetzelfde: 1 of 2 punten niet en de rest was een dikke ja.

Mama en dochter die hoogsensitief zijn

HSP is niet een diagnose zoals Autisme dat bijvoorbeeld wel is. Net zoals dat de ene persoon makkelijker leert dan de ander is het ook met HSP. Als hoogsensitief persoon ben je gevoeliger voor je omgeving en de prikkels in je omgeving. Het zorgt er dus ook voor dat in nieuwe situaties waar ik zelf al wat spanningen voor heb ook mijn kind moet ondersteunen in het krijgen van overzicht. Dat is soms best lastig. Maar het zorgt er ook voor dat ik haar heel goed begrijp, haar tools probeer te geven die bij haar werken en dat ik bepaalde dingen niet persoonlijk aantrek. In plaats van te schreeuwen of in frustratie te verzanden leerde ik haar om te zeggen wat zij niet leuk vind. Dat kan dus ook zijn dat zij mij niet leuk vind. Ok, ik trek me dat dus niet persoonlijk aan. Ik vind andere mensen ook weleens niet leuk.

Voor nieuwe situaties probeer ik het voor te bereiden voor Evi. Wat gaat er gebeuren, wie zijn en er wat verwacht ik van haar? Uiteraard kan ik niet alles voorbereiden maar het scheelt wel. Gaan we met vakantie dan weet ik dat de eerste dag veelal uit discussies en frustraties zal bestaan. Beide moeten we dan wennen aan de omgeving, de andere verwachtingen, de geluiden, geuren en eventuele sociale interacties. Ik weet het en kan me er meestal bij neerleggen, totdat ik merk dat anderen er iets van vinden. Dan speelt mijn eigen gevoeligheid en angst om te falen op. Als een soort koorddanser voel ik me dan terwijl ik ook nog eens mijn kind daarin moet ondersteunen. De ene keer gaat dat beter dan de andere keer. Maar gelukkig kan ik steeds meer mijn fouten omarmen en verder gaan. Dat is iets waar ik Evi dus in kan ondersteunen. En wanneer ik merk dat we allebei steeds hoger in onze emoties komen probeer ik de wensen of eisen die ik op dat moment stel aan mijzelf of Evi los te laten, een andere activiteit te gaan doen en iets leuks in te zetten.

Herkenbaar?

Balans is echt essentieel. Merk ik dat ik hoofdpijn krijg of me niet meer kan richten op gesprekken, dan is het belangrijk voor mij om een avond (of meer) voor mijzelf te hebben. Een beetje Netflix kijken want lezen lukt dan vaak al niet meer. Uiteraard kan ik alleen over onze situatie schrijven, wil je meer informatie kijk dan vooral op deze site. Het maakt niet uit als je er zelf niet uitkomt of als je ondersteuning nodig hebt. Er zijn coaches gespecialiseerd in HSP.

Is onze situatie herkenbaar voor jou? Hoe ga jij hiermee om?

Liefs Kimberly

Kimberly

Ik ben Kimberly, getrouwd met Patrick en moeder van Evi. Op Beebs and Moms schrijf ik over #momlife, persoonlijke verhalen, tips, reviews en alles wat er nog meer in mijn leven is. Naast Beebs and Moms ben ik coach in Zwangerschapsverlies via www.liefgedragen.nl

«

»

6 COMMENTS

  • nicole orriens

    Ik vind dat er soms best veel prikkels zijn, en zoek dan inderdaad de rust op. Vaak komen de prikkels trouwens van buitenaf. Bijvoorbeeld van school omdat ze weer zo nodig Leuke Dingen moeten doen in plaats van gewoon les geven….

    • Kimberly
      AUTHOR

      Herkenbaar hoor. Al vind E die leuke dingen wel heel fijn, ze is meestal volledig overprikkeld daarna en hangt als een zombie op de bank.

  • Jeanine

    Voor mij zeker herkenbaar. Ik heb ook wel eens zo’n test gedaan en daar kwam ook hsp naar voren. Al twijfel ik ook wel eens over ad (h)d bijmezelf. Die hard concentratieproblemen hiero. Het is in ieder geval een interessante kwestie. En balans is zeker belangrijk. Alleen hoe vind je die perfecte balans?

    • Kimberly
      AUTHOR

      Hier ook hoor, altijd een hoofd die overuren maakt. Schijnt ook wel iets HSP te zijn. Voor de zekerheid zou je eens ADHD kunnen laten testen? Balans is lastig te vinden, het is vooral aanvoelen wat er in je gebeurd. Dat blijft lastig omdat je ook altijd rekening wil houden met de buitenwereld of verplichtingen hebt. Als je weet dat er drukte is, zorg ook voor rustmomenten. Stapje voor stapje….

  • Lilian

    Ik heb zelf zeker geen hsp, want bij mij kunnen ze soms een kanon afschieten, maar dochterlief is wel heel erg gevoelig. Net als haar vader. Hij is wel hsp en doordat ik er door hem meer over heb gelezen, weet ik nu iets beter hoe ik ermee om moet gaan. Maar ik vind het soms wel lastig om te bepalen wanneer ik ergens begrip voor moet hebben of wanneer ik haar gewoon een schop onder de kont moet geven. En ik doe het vast ook wel eens fout 😉 Lijkt mij een plus als je het zelf ook hebt.
    Lilian onlangs geplaatst…Een leven lang niet mogenMy Profile

    • Kimberly
      AUTHOR

      Dat blijft ook lastig bepalen want ook die schoppen onder de kont hebben weer voorwaarden nodig. Doordat ik het zelf heb is het begrip vaak heel groot en aan de andere kant als mijn lontje kort is ineens soms wel extra kort waardoor ik zelf echt even moet ontprikkelen. Maar dat gaat tegenwoordig steeds beter en fijner. Heel fijn om te ervaren. Hoe ervaart jouw man het?

what do you think?

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.