Maakt Me Niet Uit Wie Er Begon
Kinderen Moederschap Reviews

Ruzie tussen je kinderen; dit boek kan helpen.

“Jemig, kunnen jullie nou nooit eens normaal naast elkaar op die bank zitten!”, gil ik vanuit de keuken naar mijn twee hartendiefjes die schoppend en jengelend proberen meer bank te bedekken dan de ander. De ‘ik zat hier het eerst!’ en ‘hij gaat met zijn voeten tegen mij!’ zou je doen denken dat we een soort love-seat in de kamer hebben staan in plaats van een 3-zits. Mijn reactie: “Ga dan allebei maar van de bank af!” Waarna er twee mokkende kinderen op de grond dweilen en ik zelf ook chagrijnig ben.

“Maakt Me Niet Uit Wie Er Begon”

Dat was dan ook de eerste eye-opener uit het boek ‘Maakt Me Niet Uit Wie Er Begon’ van Eva Bronsveld en Elsbeth Teeling. Ik ben die moeder die bij elke ruzie zelf een oplossing of consequentie aangeeft.

  • “Ga dan op je eigen kamer spelen dan kan je zusje er niet bij”
  • “Vandaag mag hij kiezen en dan jij morgen”
  • “JULLIE GAAN NU NAAR BUITEN!’

Terwijl, zo lees ik; ‘leren ruzie maken is als leren fietsen’. En als ik pas inspring als het kind al lang en breed van de fiets geknikkerd is, zonder eerst te oefenen notabene, dan is het niet gek dat het leren fietsen heel lang gaat duren, met veel valpartijen. Ruziën als skill dus, iets waarbij je actief je kind kunt helpen zich hierin te ontwikkelen.

Hoewel het me heerlijk lijkt op de lange termijn geen scheidsrechter meer te hoeven zijn, vind ik het boek -net als alle in zijn soort- in eerste instantie best overweldigend aan informatie en tips. ‘Maakt Me Niet Uit Wie Er Begon! ‘bestaat uit twee delen, waarbij het eerste deel vooral heel praktisch gericht is op het omgaan met ruzies bij je kinderen. Het tweede hoofdstuk gaat over het voorkomen van veel geruzie, onder andere door het versterken van de band tussen broers en zussen. Ook wordt hierin informatie over de ontwikkeling van kinderen gegeven. Door deze verdeling, de duidelijk hoofdstukken, gekaderde lijstjes met tips en tricks en herkenbare voorbeelden is het boek wel heel overzichtelijk.

In het eerste deel leer je hoe je je kinderen begeleid bij het ruzie maken. Het TOP-model is hierbij een mooi ezelsbruggetje: Troosten, Ontdekken wat iedereen wil, Plannetje maken. Dat klinkt simpel, maar er komt nogal wat kijken bij het omgaan met ruzies van je kinderen. Om te beginnen neem je jezelf mee, en dat maakt de boel er niet altijd beter op. Van de zes valkuilen die genoemd worden herken ik me in 4. Oeps. Als ik steeds dingen roep als ‘waarom kun je nou nooit eens opletten’ bij het omvallen van een beker drinken, zullen mijn kinderen ook steeds op zoek gaan naar iets of iemand om de schuld te geven. Wat weinig constructief is om een oplossing te zoeken én de beschuldigde een naar gevoel geeft.

Gelukkig heb ik mazzel met kinderen die heus wel regelmatig ruzie maken maar niet ondraaglijk veel en ook zonder fysiek geweld of heftig geschreeuw. Maar ook daar worden handvatten voor aangedragen. Zelf heb ik vooral moeite met de ‘ga maar sorry zeggen’ afsluiting van een ruzie. Zo heeft onlangs de jongste speelgoed kapot gemaakt van de oudste. (Na meerdere keren waarschuwen van mijn kant, dus daar ging ik weer; ‘waarom luister je dan ook niet verdorie, ik had het toch gezegd! – het schuldgevoel versterkend). Ze was er zelf best van onder de indruk en ging op zoek naar oplossingen. ‘Dan kopen jullie toch gewoon een nieuwe!’. Op de suggestie dat zij het stuk had gemaakt en het dus maar zelf moest betalen (ja, weer fout) begon ze te huilen. Het enige wat ik kon bedenken was dat ze sorry moest zeggen tegen de oudste. Wat ze uiteindelijk met een bibberend stemmetje deed. Mijn zoon bleek echter niet bestand tegen zoveel leed en antwoordde even bibberend terug ‘geeft niet’, ook bijna huilend. Shit. Dit pakte ik niet goed aan.

Het hoofdstuk over hoe je kinderen leert het goed te maken heeft me dan ook de nodige inzichten gegeven. Dat sorry zeggen meestal niet de oplossing is wist ik wel. Wat ik had kunnen doen in bovenstaand verhaal, zo leggen Eva en Elsbeth uit, was eerst kijken hoe mijn zoon onder de situatie was (wellicht was er niet eens een probleem), ook oog hebben voor de emoties van mijn dochter en samen nadenken over wat zij zou kunnen doen om het goed te maken. Er zijn meer opties dan alleen sorry zeggen.

Maakt Me Niet Uit Wie Er Begon review

Adviezen van Elsbeth Teeling en Eva Bronsveld

‘Maakt Me Niet Uit Wie Er Begon!’ is een boek om binnen handbereik te laten liggen en regelmatig nog eens iets terug te lezen. Om te beginnen laat ik de ruzie, en daarmee de oplossing vaker bij mijn kinderen liggen in plaats van er zelf middenin te springen als het al te laat is. Ik weet nu welke woorden en zinnen ik kan gebruiken om niet alleen mijn kinderen te begeleiden maar ook om zelf een goed voorbeeld te geven wanneer iets niet gaat zoals ik wil. De schat aan informatie is nog veel groter dan deze punten, maar zoals de schrijfsters zelf zeggen: “Neem de adviezen die je aanspreken aan, laat de adviezen die niet bij jou of je kind passen links liggen. En schrik vooral niet als je het tot nu toe helemaal anders hebt gedaan dan je hier leest. (…) Wat wij vooral willen, is je laten zien welke alternatieven er zoal zijn.”

Heb jij kinderen die nooit ruzie maken? Laat dit boek dan aan je voorbij gaan. Voor alle andere ouders (ook juist met de tweede nog op komst!); neem eens een kijkje in dit boek. Scheelt je ongetwijfeld een hoop momenten met mokkende, jengelende, schreeuwende, op de grond voor de bank dweilende kinderen.

Koop het boek direct bij Bol.com 👇🏻

Lees hier alle blogs van Tessa op Beebs and Moms

Tessa

Hola! Mijn naam is Tessa. Ik ben 35 jaar, getrouwd met Oscar en moeder van Joas van bijna 6 en Lenna van bijna 3. In het dagelijks leven werk ik incidenteel als receptioniste en ben ik dus voornamelijk thuisblijfmoeder. Daarvoor heb ik zowel in het bedrijfsleven als in het basisonderwijs gewerkt. Buiten de dagelijkse beslommeringen besteed ik de overige tijd graag aan lezen, legpuzzels maken, podcasts luisteren en series kijken. Ook doe ik soms een poging tot sportiviteit in de vorm van een lesje Pilates. Ik ben dol op borrelen maar heb een hekel aan koken. En oh ja, ik hou ook best wel van schrijven dus 😉

«

»