voorstellen Larissa Nieuwe blogger Beebs and Moms
Column Moederschap

1 jaar moeder, wat was het een bijzonder jaar!

Op onze tafel staat een grote roze met mint groene mooie taart die mijn schoonmoeder speciaal voor Zannah gemaakt heeft. Hij ziet eruit om opgegeten te worden, al zal dat niet gebeuren. Althans niet netjes. Op de grond ligt mijn schoonzusje, die fotografe is, om te kijken of de eventuele foto locatie goed belicht is en de versiering op de juiste plek staat. Ze vertelt me wat over sluitertijd en de bewegingen die Zannah zal gaan maken. Ja, wat je denkt klopt: We bereiden een taartsmash shoot voor, want Zannah wordt 26 maart alweer 1 jaar en ben ik 1 jaar moeder.

Alweer een jaar moeder, ik moet er soms nog aan wennen

1 jaar, dat betekent dat ik al 1 jaar moeder ben. Als ik het mezelf hardop hoor zeggen, moet ik daar zelfs na een jaar soms nog een beetje aan wennen. Iets waar ik zo onzeker over was, waarvan ik me afvroeg of ik het allemaal wel kon en waar ik tegelijkertijd zoveel zin in had. Ervaar ik nu al bijna een jaar, moeder zijn. Zo na een jaar is het moederschap eigenlijk precies wat ik had verwacht, maar toch ook weer helemaal niet.

Clichés van het moederschap

Tientallen adviezen en clichés kreeg ik tijdens mij zwangerschap van veel mensen die mijn onzekerheid weg wilde halen. De meeste clichés zijn waar, ben ik het afgelopen jaar als moeder achter gekomen. ‘Als je eenmaal bevallen bent is het alsof ze er eigenlijk altijd al bij hoorde, of het nooit anders is geweest‘. En dat klopt, voor mij in ieder geval wel. Waar ik voorheen bij bijvoorbeeld een vergeten boodschap snel terug rende naar de supermarkt om het alsnog te halen koste me dat 10 minuten van mijn dag. Toen Zannah was geboren niet meer, baby weer in de kinderwagen, luiertas inpakken, schone kleertjes mee, etc. (Ja, ik ben zo’n moeder die haar baby niet voor 10 minuten alleen durft te laten. En ja, ook zo’n moeder die alles meeneemt want je weet nooit wat er gebeurt in die 10 minuten naar de supermarkt en terug). Dus kostte het ineens een half uur van mijn dag. Het voelt nu eigenlijk alsof dat altijd al zo is geweest, of ik mis het oude in 10 minuten heen en weer zijn gewoon niet.

Je houdt meer van je kind dan wat dan ook‘. Klopt ook, het is een ander soort liefde, maar een onbeschrijfelijk groot soort liefde, die elke dag alleen maar groter lijkt te worden. En dan al die adviezen, hoe lief ze ook bedoeld waren, maar het haalde mijn onzekerheid niet weg. Ik had nog nooit een luier bij een baby omgedaan, dus hoe werkt een luier, hoe warm moet het badje zijn, hoeveel slaapt een baby, hoe vaak borstvoeding of flesje? Zo spookten er honderden vragen door mijn hoofd, waar ik honderden adviezen voor kreeg.  Uiteindelijk heb ik 1 advies te harte genomen. ‘Het komt allemaal wel goed, als ze eenmaal geboren is gaat het vanzelf, en wat niet vanzelf gaat leer je van de kraamzorg. En er zijn ook altijd nog opa’s, oma’s, andere mama’s en het internet‘. Alles kwam inderdaad goed, ging vanzelf of ik leerde het. En ik leer als moeder nog steeds elke dag.

Maar er waren ook dingen die me niet zijn verteld over het moederschap

Maar er zijn ook veel dingen die me niet verteld werden weet ik nu. Dat je gebroken nachten zal hebben wordt verteld, maar hoe je die oplost niet. Maar dat die nachten discussies opleveren met je partner ook niet. Nou mogen wij niet klagen hoor, de meeste nachten slaapt ze gewoon door. Uiteraard is ook Zannah wel eens niet lekker of er komt een tandje door waardoor ze wakker ligt. Als we er dan na 4 uur troosten om half 3 `s nachts achter komen dat het enige wat wat helpt om haar rustig te krijgen, het Baby Shark liedje zingen is, inclusief het bijbehorende dansje doen is. Dan doe ik dat natuurlijk graag. Maar het levert discussie op als ik na 4 keer dansen aan Dennis vraag of hij het over wil nemen. Terwijl hij me vermoeid aankijkt en zegt: “ik vraag me eigenlijk de hele tijd al af waarom jij naast het liedje ook het dansje uit je hoofd kent, ik ga hem nu niet leren”.

Discussies met papa

Wat ook discussie oplevert is als Dennis mij na mijn werkdag trots vertelt dat Zannah voor het eerst een grote mensen drol deed. Geen spuit luier maar een echte, goeie keutel. Inmiddels lag die luier wel al in de ondergrondse container en een foto had hij er ook even niet van gemaakt.

Ach… Dat zal dus wel het ouderschap zijn, discussiëren over Baby Shark dansjes en de grote mensen drollen van je kind. Maar het is ondertussen ook samen ongelooflijk trots zijn op die eerste grote mensen drol van je baby. Of de eerste keer dat ze omrolt, zelf haar flesje vast houdt, voor het eerst gaat staan en haar eerste stapjes maakt of als ze het spelletje kiekeboe zelf heeft ontdekt. Het ouderschap zorgde er ook voor dat ik opnieuw verliefd werd op Dennis. Niet mijn partner Dennis. Maar papa Dennis, papa van onze dochter. Papa Dennis die met zijn soms best grote mond tederder werd dan dat ik hem ooit had gezien.

Ik doe ook maar wat

Het moederschap voor mijzelf is, ik zei het al, alles wat ik had verwacht maar ook weer niet. Ik vraag me nog steeds wel eens af of ik het wel kan, meestal doe ik maar wat. En doe ik dat wel goed? Als ze een keer een half broodje eet in plaats van een hele, als ze weer valt. Wanneer ze verkouden is en heel dicht bij pap of mam wil zijn. Die momenten maken me nog steeds heel onzeker. Moet ik blijven pushen tot ze het hele broodje op heeft of het laten voor een keer? Had ik beter op moeten letten zodat ik haar val had kunnen breken en haar op had kunnen vangen? Zal ik haar de hele dag vasthouden omdat ze daar rustig van wordt bij een verkoudheid, of toch even in haar eigen bedje leggen? Ik weet het niet ik doe maar wat en hoop dat dat goed is.

Tip, lees ook: Het gaat wel over, het is een fase.

Overspoeld worden door liefde

Maar wat moederschap voor mij ook is, is het overspoeld worden door liefde elke keer als ze naar me lacht. Als ze me een kus geeft of als ze enthousiast naar me toe kruipt wanneer ik thuis kom. Om dan haar handjes in de lucht te steken zodat ik haar optil en we kunnen knuffelen. Soms kan ik overspoeld worden door liefde als ik alleen maar naar haar kijk. Zoals met de taartsmash, de taart in haar hele gezicht. En tussen de taart door twee van die glimmende blije blauwe oogjes, om verliefd op te worden.

Komt weer zo’n cliché die voor mij waar is. ‘Moederschap is zwaarder, moeilijker maar ook mooier en liefdevoller dan dat je je ooit kunt indenken‘. En ik mag dat allemaal al bijna een jaar als moeder ervaren. Hoe bijzonder. En hoe waardevol.

Dus..

Lieve Zannah,

De 26ste is het zover, dan wordt je 1 jaar. Ondanks dat we hadden afgesproken dat je heel lang klein zou blijven voel je voor mij al zo groot. We kunnen door corona geen groot feest geven, maar we gaan er zeker een feestje van maken. Want het is jouw allereerste verjaardag. Die we mede dankzij je lieve oma en lieve tante nooit meer zullen vergeten. Ik ben trots op jou meissie en ik hou heel super veel van jou. Gefeliciteerd met je allereerste verjaardag!
Dank je wel dat ik jou mama mag zijn.

Dikke kus van mama!

Lees hier alle blogs van Larissa

«

»