Lieve Merel - Opruimnijd
Column Recente berichten

Lieve Merel | Opruimnijd

Sinds kort schrijven Merel en ik elkaar brieven via onze blogs. Zo krijgen jullie een inkijkje in onze levens en onze vriendschap. Hartstikke leuk dacht ik zo! Waar we het de vorige keer hadden over Temptation Island schrijf ik Merel nu een brief over mijn opruimnijd. Die overviel me ineens namelijk, lees je mee?

Opruimnijd zoals altijd in de lente

Poeh, de lente is weer begonnen in mijn hoofd en ik ben weer als een dolle aan het opruimen geslagen. Zakken met oude dingen gaan het huis weer uit. Eerlijk gezegd vraag ik me ook af wanneer ik die dingen in huis heb gehaald. Blijkbaar vergeet ik dat ik een dienblad ergens heb staan en dat dan een paar keer waardoor ik 4 dienbladen bij elkaar heb staan.

Maar ook afscheid nemen van spullen, ik ben er niet zo goed in. Nooit geweest ook eigenlijk. Daarom heb ik van alle verschillende kleurfases in huis toch allerlei spullen nog in huis. Je weet maar nooit of ik het ooit weer in huis wil hebben en dan scheelt het me weer om te kopen. Nee, ik ben geen hoarder maar ik gooi niet graag weg. Of het moet om slijm gaan ofzo.

Het bouwt bij me op. Een hele tijd bedenk ik me dat ik er echt iets aan moet doen; de zolder opruimen, de kast, het vele speelgoed of de kledingkasten. En dan ineens overvalt het me, krijg ik er zo’n onrust van in mijn hoofd en lijf in de wetenschap dat het daar een rommeltje is. Dan moet ik er echt direct iets aan doen en het gaan doen. Dan ben ik de hele middag aan de gang en moet het ook allemaal gelijk uit huis. Zul je net zien dat de hele wijk hetzelfde heeft en dat de container vol zit. Zit je dus een aantal dagen met een berg troep in je hal.

De zolder was laatst aan de beurt. Ik werk op de zolder – daar staat mijn bureau e.d. – en we verzamelen ook allerlei troep op de zolder. Dat houdt dus in dat ik 5 dagen in de week in ieder geval onze verzamelde rommel zie en me irriteer aan alles wat er staat. Maar ook dat mijn concentratie minder werd. Om mijn bureau heen hadden zich allerlei perspakketjes en goodiebags verzameld. Door de bomen zag ik het bos niet meer, het was niet te doen. Ik ging dus vol onrust aan de gang op de zolder.

Maar er stonden in het “rommelhok” op zolder ook nog wat babyspullen en te klein geworden kleding van Evi. Ik blijf het confronterend vinden om daar afscheid van te nemen. Nu heb ik dus maar van alles uitgezocht en dingen die ik niet aan een ander wil geven bewaar ik in een aparte bak, de rest zit in andere bakken. De hoop op een tweede levend kindje blijft bestaan en dus stond ik weer met een broekje in mijn handen die ik kocht voor ons stilgeboren zoontje. Ik ramde de muziek extra hard en ging weer door. Knutselwerkjes van Evi bij elkaar in een bak, spullen die weg konden nu echt eens weg doen.

Patrick bleef bij me uit de buurt, die wordt altijd wat onrustig als ik zo ga opruimen. Hij hielp een keer met dingen naar beneden brengen en om te kijken wat we ergens mee moesten doen. Maar zo’n 5 zakken rommel armer en een papierbak vol konden de schuifdeuren van de opbergruimte weer dicht. Is het rommelhok zomaar opgeruimd en ons kantoor weer een stuk meer geordend. Ik kan zelfs weer rondrijden met mijn bureaustoel. Feest die opruimnijd van mij! Nu hoef ik me niet meer te schamen voor de troep op zolder. Maar zoals altijd zijn er nu weer andere dingen die ik aan wil pakken, neverending story hoor.

Heb jij ook altijd dan ineens zo’n opruimnijd?

Liefs, Kimberly

Kimberly

Ik ben Kimberly, getrouwd met Patrick en moeder van Evi. Op Beebs and Moms schrijf ik over #momlife, persoonlijke verhalen, tips, reviews en alles wat er nog meer in mijn leven is. Naast Beebs and Moms ben ik coach in Zwangerschapsverlies via www.liefgedragen.nl

«

»

what do you think?

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.