Consultatiebureau
Beebs Opvoeding

Het consultatiebureau yeah of neh?

Vorige week moesten Evi en ik weer naar het consultatiebureau. Een nieuwe locatie aangezien we vorig jaar zijn verhuisd en dus nu onder een ander consultatiebureau “vallen”. Voor niemand is het een hobby maar hoe ging het deze keer met ons?

Consultatiebureau

Eerlijk gezegd, de eerste keer dat we heen moesten en ook nog zelfs de periode erna was ik toch telkens wat zenuwachtig als we weer moesten gaan. Ik hoorde zoveel negativiteit over het consultatiebureau. Maar vanaf het eerste moment is het toch telkens een positieve ervaring geweest.

Spannend want hoe vinden zij het gaan?

Uiteraard waren de momenten dat de beeb prikjes kreeg of wanneer ze een test kreeg toch weer spannend. Zo was ik altijd bang dat ik misschien iets gemist had. Dat ze misschien dan toch een bril nodig had (ook niet erg maar toch). Dat de beeb een vliegtuig ziet die in Rusland opstijgt en me daarop attendeert vergat ik dan toch spontaan. Raar zo’n moederbrein. Of is dat gewoon mijn brein? Geen idee eigenlijk.

Positieve ervaringen

Maar ook de afgelopen keer weer toonden de dames van het consultatiebureau zich ernstig flexibel, begripvol, aardig en lief naar Evi. Maar ook weer naar mij. Deze ronde moest ik toch die gevreesde vraag stellen: “Hebben jullie nog tips om Evi te begeleiden in het proces van de borstkanker van haar oma?”. Een klotevraag, laat ik dat voorop zetten. Ik kreeg de ruimte om mijn verhaal te doen, om te spuien, om te vertellen hoe ik het nu aanpak met de beeb en hoe ik dat de komende tijd zie. Weer kreeg ik de bevestiging dat wat ik nu heb uitgezet gewoon goed is. Eerlijkheid, duidelijkheid en een stukje afscherming, allemaal aangepast op wat bij Evi en haar leeftijd past.

Ogentest

Daarna deed Evi weer de ogentest. Waar zij vorig jaar ook voor de gein al een rijtje verder deed (en zo al verder kwam dan haar moeder met haar veraf-brilletje), ging het nu ook weer vloeiend. Al kwam ze binnen met de mededeling dat ze geen ogentest wilde gaan doen en dat ze al zeker geen prikje wilde. Uiteindelijk gingen we weer vrolijk kletsend naar buiten om vervolgens een kleinigheidje bij de Kruidvat uit te zoeken. Overigens was de hond volgens Evi een boze wolf, ze bleef het keurig bij elke “wolf” herhalen wat wel erg schattig was.

Eigen keuze

Dus, het zal vast wel erg wisselend zijn hoe iedereen het consultatiebureau ervaart. Ik denk dat het erg afhankelijk is van het bureau, de medewerkers, de ontwikkeling van je beeb en waarschijnlijk toch ook wel je eigen instelling. Het meest belangrijk is je moedergevoel. Als jij je niet prettig voelt bij jouw consultatiebureau kun je ook volgens mij aangeven dat je liever naar een andere locatie wilt. Wil je het gewoon helemaal niet doen? Ook jouw keuze, het is immers niet verplicht. Net zoals de schoolarts.

 

Liefs Kimberly

 

Kimberly

Ik ben Kimberly, getrouwd met Patrick en moeder van Evi. Op Beebs and Moms schrijf ik over #momlife, persoonlijke verhalen, tips, reviews en alles wat er nog meer in mijn leven is. Naast Beebs and Moms ben ik coach in Zwangerschapsverlies via www.liefgedragen.nl

«

»

what do you think?

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.