voorstelblog Petra voorstellen B&M blogger
Column

De Reset-knop

Nadat Petra de laatste jaren behoorlijk wat had dat haar bezighield, is zij nu bezig met het indrukken van een reset-knop in het buitenland. Sinds 5 weken woont zij namelijk met haar man en dochter op Tenerife!

Aan onderwerpen geen gebrek

En dan is het zover: ik pak een glaasje drinken, zet de laptop aan, start Word op, kortom: ik ben er helemaal klaar voor om mijn eerste blog voor Beebs and Moms te schrijven! Dat denk ik althans….Tot ik begin te twijfelen over waar ik het over ga hebben. Aan onderwerpen geen gebrek hoor! Af en toe was (en soms ‘is’) mijn leven net een soap-serie die al heel wat jaartjes draait. Tenminste, dat hoor ik weleens van mijn omgeving. En als ik het allemaal op een rijtje zet, snap ik dat wel.

Om een paar dingen te noemen, in 2008 had ik een bijna-doodervaring, ik heb ruim 4 jaar aan vruchtbaarheidsbehandelingen achter de rug (samen met mijn man), manlief en ik dealen nog met de gevolgen van zijn (v)echtscheiding en op het moment dat ik dit schrijf wonen we zo’n 5 weken in het buitenland, op Tenerife. Nogmaals: ik snap de vergelijking met GTST wel 😉

Even terugkijken

De afgelopen jaren waren heftig: binnen een jaar nadat manlief en ik een relatie kregen (in 2014), zijn we gaan samenwonen in een mini-flatje, gaan trouwen én hebben we een grote-mensen-huis gekocht en laten verbouwen. Ineens was ik vrouw, stiefmoeder (want manlief had al 2 kinderen) en huis- en hypotheekeigenaar, wow! Ondertussen was al duidelijk dat onze kinderwens wat haken en ogen kende en dat het weleens lang zou kunnen gaan duren voor we die wens konden gaan vervullen (als dat überhaupt al zou lukken…).

Geen tijd te verliezen, dus de boel werd opgestart! Tijdens dat traject hadden we te maken met de restanten van het eerdere huwelijk van mijn man, waar de voorlopige conclusie van is dat hij helaas zijn kinderen niet meer ziet. Ik schrijf dit nu heel vlotjes en vrij zakelijk, maar je kunt je indenken dat dit mijn man veranderd heeft, tot op de dag van vandaag pijn doet (mede omdat één en ander nog steeds loopt via rechtszaken) en dat het voor ons beiden een enorme uitdaging was om dit mee te maken, terwijl we ‘aan de andere kant’ bezig waren met onze eigen kinderwens.

Tussendoor startte ik in 2017 mijn eigen praktijk in de psychologie, hadden manlief en ik diverse (parttime) banen in de zorg, nam ik vaker dan ééns ontslag omdat ik me niet op mijn plek voelde waar ik werkte en onderzochten we mogelijkheden om ‘ooit’ naar het buitenland te verhuizen. Tenerife stond altijd al hoog op ons lijstje, omdat we daar al vaker op vakantie waren geweest: de omgeving, natuur en het klimaat: fan-tas-tisch! Dat zou het gaan worden! Ik was er alleen nog niet klaar voor; we hadden immers nog geen baby in onze armen mogen sluiten, na een heel lang en moeizaam traject, waar ik later nog eens over zal schrijven.

En nu?

Op 28 juni van dit jaar werd onze droom werkelijkheid en beviel ik van onze dochter, Lena! Na een inleiding van 5 dagen (pfff…) werd ze geboren en bleek ze kerngezond te zijn. Een wonder zoals we daar altijd op hadden gehoopt! De kraamtijd was gek -want Corona-, maar verder verliep alles goed (wat ook een gekke gewaarwording is na jarenlange behandelingen en tegenslagen…). En dus kwam ons emigratieplan weer op de to-do-lijst. Maar hoe dan? Corona gooide voor ons roet in het eten, want een eiland als Tenerife moet het vooral hebben van toeristen en juist daaraan ontbreekt het.

Ons plan werd omgevormd naar een ‘proefemigratie’: we besloten ons huis niet te verkopen (daar wordt nu netjes op gepast, heel fijn!), maar voor ongeveer een half jaar naar Tenerife te gaan om te kijken wat het eiland ons nu, in deze situatie, te bieden heeft. Of we hier een bestaan kunnen opbouwen? Daar zal ik een andere keer op in gaan, maar voor nu levert het ons sowieso op dat we het eerste levensjaar van Lena volledig meemaken (wat een voorrecht!), dat we genieten van een hele mooie omgeving, maar vooral dat we even flink op de Reset-knop hebben geduwd! Na jarenlang ons leven om andere dingen heen bouwen, nemen we nu zelf het heft in handen en dat voelt heel fijn! 😊

Petra

Petra

Mijn naam is Petra, ik ben 35, getrouwd en sinds juni mama van dochter Lena. Lena is er gekomen na het doorlopen van een jarenlang fertiliteitstraject, een groot wonder dus! Sinds juni begeef ik me in een hele nieuwe fase in het leven, als moeder. Dat is een uitdaging, zeker gezien de andere dingen die gaande zijn. Om je een indruk te geven: ik ben psycholoog met een eigen praktijk, mijn man en ik dealen nog met de restanten van een vechtscheiding in zijn verleden, ik ben recent een webshop begonnen om mijn creatieve ei in kwijt te kunnen en oh ja, we wonen sinds deze maand voor minimaal een half jaar op Tenerife!

«

»