Behulpzaam of bemoeizucht de bemoeiing van anderen bij jouw ouderschap
Moms Opvoeding

Behulpzaam of bemoeizucht, hoe denk jij erover?

Als ouder ontkom je er helaas meestal niet aan en lijkt het soms wel alsof je een groot dartbord op je rug hebt hangen. Opmerkingen waar je niet om hebt gevraagd van mensen die je niet kent. Vind jij dit behulpzaam of bemoeizucht?

Openbaar bezit?

Iedereen heeft overal wel een mening over. Zo zijn wij mensen nou eenmaal blijkbaar. Als moeder lijkt het helemaal alsof je een schietschijf op je rug hebt. Een paar pijlen boven je hoofd die aangeven waar mensen hun ongefundeerde mening achter kunnen laten. Ik vraag me af of het behulpzaam is of bemoeizucht of dat mensen zichzelf gewoon graag terughoren.

Overal een mening over

Zodra ik zwanger was – ook daarvoor trouwens al – had iedereen die ik tegenkwam een mening over mijn zwangerschap en wat ik deed. Het overviel me en ik vond het lastig om ermee om te gaan. Zou ik wel een goede moeder worden en deed ik het wel zoals het “moest”? Gaf ik Evi de fles in het openbaar, dan kreeg ik standaard een opmerking over dat borstvoeding beter was voor mijn kind. Had ik haar in de kinderwagen en huilde ze? Dan moest ik haar dragen en als ik haar droeg moest zij in een ergonomische draagzak. Ok. die laatste kwam ik veel te laat achter en daar hadden ze gelijk in maar ik vond het lastig.

Hormonaal of gewoonweg helemaal zat?

Loop je dan dus ontzwangerend en wel je best te doen krijg je allerlei opmerkingen van mensen die het beter denken te weten. Op een gegeven moment was ik er zodanig klaar mee dat ik besloot om de eerste de beste de waarheid te zeggen. Of dat vanuit hormonen kwam of omdat ik het gewoonweg echt helemaal zat was, dat laat ik maar in het midden. Het zal elkaar wel geholpen hebben denk ik.

The never ending story

Het lijkt ook maar niet te stoppen. Toen Evi als peuter haar autoriteit duidelijk probeerde te maken – liggend en schreeuwend in de supermarkt – kreeg ik de opmerking om haar te laten liggen. Nog geen 15 seconden later werd me toegesnauwd dat ik in moest grijpen omdat ik de baas ben. Het lijkt wel of de generatie van babyboomers vooral alle wijsheid in pacht hebben.

Zo stak ik met mijn opstandige dochter de straat over en op het moment dat Evi besloot om zich op de grond te werpen terwijl er een auto aan kwam, werd mij toegebeten dat ik lekker zo door moest trekken aan de arm van mijn kind. Dat ik haar hand vasthield en er door haar ter gronde storting dus ineens i.p.v. een handje ineens een kind aan mijn hand hing werd even vergeten of niet gezien. Ik kon er weinig aan doen. Maar dit zijn maar een paar situaties en ik blijf er niets van begrijpen.

Online commentaar op elkaar

Ook online kunnen we er wat van met elkaar. Zo deelde ik een tijdje terug een foto van Evi op de fiets en stelde ik een vraag. In m’n dm allerlei berichten over dat ik de baas ben en Evi niet moet laten bepalen. Dat was ten eerste niet wat ik vroeg, ten tweede was dat ook helemaal niet aan de orde. Ik ben uiteindelijk de beslisser thuis maar als moeder vind ik het wel heel belangrijk om haar mening te horen en mee te nemen in de beslissing. Fietst zij liever achter me omdat ik dan de weg kan bakenen en zij kan zien hoe ik dat fietsen aanpak? Prima. Het maakt me niet uit.

Maar blijkbaar deed ik het niet goed want moet ik mijn kind voor me laten fietsen en moet ook nog eens duidelijk zijn. O en als een kenau op de fiets zetten herkenden zij ook. Ik vond het allemaal bijzonder. Gelukkig waren er ook veel tegengeluiden en herkenden veel moeders zich in mijn verhaal.

 

Dit bericht bekijken op Instagram

 

Elke keer zit ik weer op kolen op die fiets maar ze wil steeds verder fietsen. Het hoort erbij maar ik vind heet nog steeds doodeng: remt ze wel op tijd, gaat ze niet ineens uitwijken en ga zo maar door. Afgezien van die keer dat ze wilde zien of ze ook met haar ogen dicht kon fietsen gaat het heel goed! Ze houdt de haaientanden in de gaten, remt op tijd en bedankt auto’s waarvan we voor mogen. Het is zo bijzonder dat ze nog maar 5 is en toch al zo wijs. Dat ik haar mama mag zijn en dat zorgt voor die kolen onder mijn billen denk ik, hyperalert fiets ik rond om alles maar in de gaten te houden. • Hoe vind jij dat zelfstandige fietsen van je kind en heb je tips voor mij om te ontspannen? • #bike #bicycle #kids #kidsofinsta #instagramkids #dutchkids #bikingkids #fiets #fietsen #alswenietfietsendanschaatsenwrinnederland #nederland #mompost #mom #mama #moeder #5years #dutch #typicaldutch #onabike #proudmom #lettinggo #loslaten #ofzodenkik

Een bericht gedeeld door Kimberly ☆ Beebs and Moms (@beebsandmoms) op

Andere mama’s en hun ervaringen

Dat valt het dus bij mij mee want sommige vrouwen krijgen echt een berg ellende over zichzelf heen. Zo ook Fleur die haar kinderen in de kleren laat slapen van de volgende dag. Uiteraard haar keuze, weloverwogen en het werkt voor haar en haar gezin. Toen haar blog op een grote Facebookpagina werd gedeeld kreeg zij behoorlijk wat te verduren. Ik begrijp het niet. Het hoeft jouw mening niet te zijn. Maar als iemand ergens een weloverwogen keuze in maakt lijkt me dat je gewoonweg beter je mond kunt houden.

Support elkaar!

Het is juist heel fijn als je gesteund wordt. Zo had ik eens dat Evi meer dan boos op me was tijdens het uit de auto stappen. Ik weet niet eens meer waarom het was maar vast omdat ik verkeerd ademde na een lange dag. Terwijl ik mijn geduld probeerde vast te houden fietste er een andere moeder voorbij die haar arm en vuist in de lucht deed en riep: “Hou vol, je kan het”. Ik ga het denk ik nooit vergeten! Ik moest erom lachen en haar steunbetuiging steunde me oprecht. Het zijn de kleine dingen: Een knipoog, een “je kan het!” of een “heel herkenbaar, succes”. Dit doet zoveel meer dan de zogenaamde of bemoeizuchtige opmerkingen.

Is dit voor jou herkenbaar of heb je helemaal geen last van behulpzame of bemoeizuchtige opmerkingen?

Liefs Kimberly

Kimberly

Ik ben Kimberly, getrouwd met Patrick en moeder van Evi. Op Beebs and Moms schrijf ik over #momlife, persoonlijke verhalen, tips, reviews en alles wat er nog meer in mijn leven is. Naast Beebs and Moms ben ik coach in Zwangerschapsverlies via www.liefgedragen.nl

«

»

1 COMMENT

  • Merel

    Haha briljante actie, die laatste moeder! 😀 Zo zou het veel meer moeten zijn. Ik trek me inmiddels niet veel meer aan van ongevraagde adviezen, omdat ik denk ‘ondanks alle dingen die ik verkeerd heb gedaan, is het toch goed gekomen’. En ik probeer maar te zien dat mensen het vaak goed bedoelen. Alleen het veroordelen, daar kan ik wél slecht tegen. Wie ben jij om te bepalen dat je het beter weet? Elk kind is uniek en volgens mij is er dan altijd nog professionele hulp, als je zelf denkt dat nodig te hebben. Maar het zijn inderdaad vooral babyboomers die alles beter denken te weten; jammer alleen dat ze vergeten dat zwijgen soms goud is..
    Merel onlangs geplaatst…Deze 11 leuke Kreadoe workshops mag je niet missen!My Profile

what do you think?

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.