voorstellen Larissa Nieuwe blogger Beebs and Moms
Moms Persoonlijk

2020 was een bewogen jaar | Een terugblik

2020 was een bizar jaar voor Larissa, zo werd zij voor het eerst moeder maar er gebeurden ook verschrikkelijke dingen. Zo overleed haar oma aan de gevolgen van corona maar ook haar moeder overleed na een lang ziektebed. Hoe gaat Larissa hier allemaal mee om?

Voor het eerst moeder en afscheid nemen van mijn moeder

2021. Nog een paar uur en dan zitten we in 2021, is het jaar 2020 om. Het is zo’n dag dat ik altijd terug kijk op afgelopen jaar. En nu ik er bij stil sta besef ik wat voor een bewogen jaar het is geweest. Dat geld natuurlijk voor iedereen, corona nam de wereld en het nieuws over voor de afgelopen 9 maanden. Maar dat is natuurlijk niet het enige wat er is gebeurt, bij niemand waarschijnlijk, maar bij mij ook niet.

Het jaar begon fantastisch, 2020 beloofde een mooi jaar te worden. Zwanger starte ik het jaar, bij Kim, Patrick en Evi, met nog wat vrienden en vooral veel eten begonnen we aan het nieuwe jaar.

De eerste 2 maanden van 2020 werkte ik nog en ging toen met zwangerschap verlof. Een maand voor mijn uitgerekende datum. Ze hebben me mn werk uit moeten schoppen. Ik voelde me prima en had het gevoel dat ik nog wel even kon werken, ik zou mijn werk missen en thuis zitten is niks voor mij. Maar zoals iedereen al voorspelde, de dagen vliegen voorbij.

En toen kwam de eerste lockdown in Nederland. Corona was ineens heel dichtbij. 9 dagen voor mn uitgerekende datum stond Nederland op z’n kop. Dennis werkt in een horeca groothandel dus die fluisterde naar mn buik dat ze nog maar even moest blijven zitten. Even z’n werk op orde. En ze luisterde, we raakte gewend aan de maatregelen en op 25 maart, de dag dat ik uitgerekend was om 23.50 braken mn vliezen.

We waren er klaar voor ouders te worden, maar nu het zover was namen de zenuwen ons over. Op 26 maart om 15.25 uur, na een pittige bevalling zagen we haar voor het eerst. Zannah Rose, het mooiste meisje wat ik ooit had gezien. Wauw, dit wordt echt een fantastisch jaar, door de corona konden we geen kraamvisite ontvangen, maar onze ouders en zusjes nodigde we toch uit. Samen met hun hebben we 6 weken in een enorme bubbel gezeten, heel veel van elkaar genoten. We hadden alle tijd voor elkaar, en knuffelde wat af.

En toen werd mijn oma ziek, corona. We hadden haar door de lockdown al weken niet gezien en Zannah had haar dus ook nog niet ontmoet. Het ging snel, we konden geen afscheid nemen uit veiligheid. Toen toch wel afscheid nemen, maar in een pak, met 2 personen per keer. Maar het was te laat. Oma overleed aan corona. Op moederdag, mijn eerste moederdag, en wat ik toen niet wist de laatste moederdag van mijn moeder, namen we afscheid van oma. De volgende dag was haar begrafenis, heel intiem met enkel familie.

Met het gemis van oma, probeerde we toch weer te gaan genieten van ons gezin, we deden aan wandelende kraamvisite. We nodigden vrienden uit om met ons te gaan wandelen, zo konden ze toch onze mooie dochter ontmoeten. Wij vooral onze mooie dochter showen. En na maanden weer even mensen zien. Vooral dat was weer is heel fijn.

En toen opnieuw een minder leuk moment in 2020, mijn moeder die al ziek was, een tumor in haar hoofd bleek er een tumor bij te hebben, ze werd anderhalve week later geopereerd. Maar door de operatie ging ze juist verder achteruit. Langzaam verloren we de hoop dat ze beter zou worden. Heel veel tijd bracht ik bij haar door, samen met Zannah. Voor de operatie deden we dat gelukkig ook al, maar nu werd de tijd samen nog meer waard. En 4.5 maand na de operatie overleed mam. Nu 5 weken geleden. Ook mam haar crematie was intiem, met alleen het gezin. Een bijzonder moment was het.

Een week na de crematie ging ik weer werken, een fijne afleiding. Maar na een week werken kwam de tweede lockdown en sloot de winkel. Ik besloot dat maar positief te bekijken, heel veel tijd om te knuffelen met Zannah. Deze tijd met haar krijg ik nooit meer terug. Heerlijk om die samen door te brengen.

En dat brengt ons bij nu, de laatste dag van 2020. Wat dus een heel bewogen jaar was. Waarin ik het mooiste en verdrietigste moment van mijn leven heb gekend. En nu op naar 2021, die ik knuffelend met Zannah en Dennis inga. Het jaar start dus weer goed. En wie weet wordt het een mooier jaar. Ik heb besloten uit elke dag van 2021 een mooi moment te pikken. Mooie momenten hoe kort ze ook zijn, zijn er elke dag. Wat er dan ook straks gebeurt in 2021, ik sluit het jaar af met minimaal 365 mooie herinneringen. Laat 2021 maar komen.

«

»